Wim Hendriksen was softwaremanager bij ASML en lector bij Fontys Hogeschool ICT. Nu beziet hij de ontwikkelingen vanachter de geraniums.

26 March

Oud-softwareontwikkelaar Wim Hendriksen heeft medelijden met het softwareteam van Boeing, dat een probleem met onbekende oorzaak moet oplossen.

Het zal je maar gebeuren: maak je de mooiste software van de wereld met de beste processen voor het meest succesvolle vliegtuig van de wereld, en dan vallen er twee recht naar beneden.

Het onderzoek naar de oorzaak start, de zwarte dozen worden onderzocht, een paar honderdduizend brokstukjes liggen klaar voor analyse. De onderste steen moet boven om de oorzaak boven water te krijgen, maar het kan best een half jaar duren voordat de conclusies worden getrokken. Ondertussen mag je vliegtuig in de hele wereld niet meer vliegen en willen luchtvaartmaatschappijen geen nieuwe vliegtuigen in ontvangst nemen en betalen. Een paar eisen schadevergoeding. De backlog staat nog vol met een paar jaar productie, maar een aantal klanten overweegt om bestellingen te annuleren.

Dan beslist je baas dat er binnen een paar weken een nieuwe release van je software moet worden uitgebracht die ervoor zorgt dat er niet nog meer ongelukken gebeuren. Daar zit je dan met de gebakken peren als professioneel softwareteam. Je moet iets doen, maar je hebt geen idee wat. Ja, het probleem reproduceert. Nee, de oorzaak is niet gevonden. De publieke opinie zegt dat het een softwareprobleem is, maar ook dat is niet bewezen. Als je weet wat het probleem is, kun je het misschien wel met software oplossen. Dus je kunt alleen maar wachten op de onderzoekers.

De druk op je team is immens groot door alle aandacht voor het bedrijf, alle klanten, alle overheden, alle luchtvaartinspecties, juristen die bloed ruiken en alle media wereldwijd. Hoe houd je dan je rug recht? Hoe geef je aan dat je geen nieuwe software uitbrengt als je niet weet welk probleem die nieuwe release moet oplossen? Dat je al je energie gaat steken in het zoeken van de oorzaak van deze crashes. Dat je vermoedt dat het geen codefout is, maar een specificatiefout die de betrouwbaarheid van het hele systeem de grond in boort. Dat de oplossing dus niet is om een puntkomma toe te voegen, maar dat het waarschijnlijk veel meer werk gaat worden en meer tijd gaat kosten dan je baas lief is.

Laten we met zijn allen proberen om het Boeing 737 Max-softwareteam te ondersteunen door begrip op te brengen voor hun problemen. En laten we hopen dat ons eigen project nooit zo’n probleem voor de kiezen krijgt, want dat is niet goed voor je rikketik.