Angelo_Hulshout

Angelo Hulshout

2 November 2007

Gregory House is een bijzondere persoonlijkheid. Als arts is hij verantwoordelijk voor het genezen van patiënten waarvan zijn collega-artsen geen idee meer hebben wat ze mankeren. Een grote variatie aan ziektes en mensen komt bij hem langs en vaak wordt pas op het laatste moment, net voor de patiënt er aan onderdoor dreigt te gaan een oplossing gevonden.

House is geweldige televisie, ook omdat de dokter (gespeeld door de Engelse acteur Hugh Laurie) garant staat voor een portie botheid en sarcasme waar de gemiddelde techneut nog een puntje aan kan zuigen. Geweldig ook voor hen die houden van detectivewerk à; la Sherlock Holmes – alles draait om deduceren en reduceren om tot een oplossing te komen. Dat is niet eenvoudig, gezien de oneindige variatie in combinaties van ziektes die elkaar versterken of juist onzichtbaar maken. Om maar te zwijgen van de diversiteit in menselijke fysiek en gedragingen waarmee dokter House te maken krijgt.

Het is maar televisie. Vergeleken met hetgeen waar House mee te maken krijgt, is de complexiteit waarmee we als systeembouwers te maken hebben een peulenschil. Toch klagen ontwikkelaars, service-engineers en ook mensen in logistieke omgevingen en productie vaak steen en been over het aantal productvarianten en daaraan gerelateerde problemen. Vooral in markten waar professionele systemen worden geleverd, bestaande uit een of meer apparaten en softwareapplicaties, weet de leverancier vaak niet meer welke exacte configuratie nu bij welke klant staat.

Waar dokter House nog uit kan gaan van de constanten in het menselijk lichaam en de manier waarop ziekten zich uiten, wordt het in onze omgeving allemaal net even lastiger. Het opbouwen van gelijkwaardige systemen uit losse componenten, vaak gevangen door de kreten systeemintegratie en productfamilie, maakt dat de constanten waar House mee werkt voor ons juist variabelen worden. Alle varianten en configureerbare opties worden technisch gezien geadresseerd door middel van software-instellingen en uitwisselbare hardwarecomponenten.

 advertorial 

8-bit Microcontrollers Still Anchor the Majority of Embedded Designs Today

They are tiny, but vitally important. The market for 8-bit microcontrollers continues to grow strongly as a key part of the drive to digitalisation, highlighted by the current chip shortages. Read more about Microchip’s 8-bit devices.

Aan de andere kant, richting de klant, verkopen systeembouwers andere configuratieopties, namelijk de commerciële opties en optiepakketten. De vertaling tussen beide optietypen is een probleem waar ze in productie en logistiek mee te maken krijgen. Op veel plaatsen is hier nog sprake van handwerk, waardoor logistiek aan productie vraagt om een product dat technisch niet gemaakt kan worden. Zo geven bedrijven een commerciële optie als een performance-update gratis weg door een niet-beschikbaar hardwareonderdeel te vervangen door een vergelijkbaar onderdeel dat beter presteert.

De vraag hier is hoe systeemontwikkelaars dit variatieprobleem beheersbaar houden door de hele levenscyclus van producten heen. Op dit moment staat een Information Technology for European Advancement-project in de startblokken: Model-driven development of highly configurable embedded software-intensive systems (Mosis). Het beoogt de brug te slaan tussen variatiemanagement in logistiek en modelgedreven ontwikkeling van software voor embedded systemen. Hopelijk kunnen we hier een stukje van de puzzel invullen, zodat onze systemen meer gaan lijken op de beperkte set van variabelen die dokter House krijgt voorgeschoteld. Hij werkt tenslotte ook met de lichaamsdelen van de patiënt en niet met de DNA-structuren die bepalen of deze wel of niet functioneren.