Rob_howe_02

Rob Howe is CEO van Verum.

11 June 2009

De laatste tijd kreeg ik regelmatig een herinnering dat het mijn beurt was om een column te schrijven voor Bits&Chips. Om eerlijk te zijn, was ik in deze barre economische tijden te druk om mijn blik af te wenden van de dagelijkse beslommeringen en een boeiend stuk aan te leveren. Toen ik twee weken geleden op vakantie was, had ik verwacht de rust te vinden om toch met iets fatsoenlijks te komen. Maar helaas. Ik kreeg opnieuw een klap in het gezicht van een van de meest basale maar meest onderschatte krachten in de industrie (en de wereld in het algemeen): de wet van Murphy. Maar, geluk bij een ongeluk, ik had wel een mooi onderwerp gevonden.

De wet van Murphy stelt dat alles dat fout kan gaan ook daadwerkelijk fout gaat. Mijn toevoeging is dat dit meestal gebeurt tijdens mijn vakantie en omgekeerd evenredig is met hoe hard ik aan vakantie toe ben. In het meest recente geval staken niet één maar twee problemen de kop op, precies op de eerste maandagmorgen van mijn break. De ene was gemiddeld ernstig, de andere businesskritiek. Hieruit kun je afleiden dat ik wanhopig toe was aan rust. En voordat iedereen zich zorgen maakt over Verum, beide problemen behoren inmiddels tot het verleden. Maar ik ben nog steeds toe aan vakantie.

De wet van Murphy is geen onderdeel van de gemiddelde MBA-opleiding, maar is toch een onontkoombare factor waar management altijd rekening mee moet houden. Ik heb (te) vaak mijn lesje wel geleerd in mijn Mountside-tijd. Het beste voorbeeld was de crisis van 1993, die kwam op het moment dat Mountside Software Engineering net zijn eerste kantoor had betrokken. Toen konden we de wet herschrijven als: ’een grote toename in de vaste kosten zorgt voor een marktinzinking‘.

Begin 2001 kwam Mountside overeen om vanaf 2002 een nieuw kantoor te huren. Later in het jaar, met de wet van Murphy in mijn achterhoofd, bekeek ik de marktcondities en rekende uit wat Mountsides kansen zouden zijn om een mogelijke crisis in 2002 te overleven. Daaruit concludeerde ik dat het beter zou zijn om te verkopen. En man, wat had ik dat goed gezien! De les die we hieruit kunnen trekken, is dat je Murphy in je voordeel kunt laten werken.

Trek ik mijn redenering echter door, dan vrees ik dat ik de huidige recessie op mijn geweten heb. Verum is afgelopen zomer namelijk naar een nieuwe pand verhuisd. Bovendien hebben we onlangs ons eerste product gelanceerd. Volgens mijn herschreven wet van Murphy kon dit niet anders dan leiden tot een economische windhoos.

De wet van Murphy is zo alomtegenwoordig in alle aspecten van ons leven dat je je kunt afvragen of hij niet is verweven met het universum. Ik heb een natuurkundestudie gedaan en kan je verzekeren dat Murphy geen factor is in welke natuurkracht dan ook (op entropie na misschien). Maar de wet is zo vreemd en allesbeheersend dat als hij geen natuurkacht is, je hem uiteindelijk moet zien als bewijs dat God niet bestaat. Want, vrij naar Douglas Adams: ’’Ik weiger te bewijzen dat ik besta‘, zei God, ’want bewijs betekent het einde van geloof en zonder geloof ben ik niets.‘ ’Aha‘, zei de mens. ’De wet van Murphy bewijst dat u bestaat en volgens uw eigen redenering bestaat u daarom niet.‘‘