Paul van Gerven
13 August 2013

Een minuscule vervorming die optreedt als twee grafeenoppervlakken op elkaar worden gelegd, verklaart waarom deze constructie zich niet aan de theorie houdt. Het stapelen induceert een bandgap, maar meting na meting wees uit dat er toch geleiding in deze verboden zone leek plaats te vinden. Uit angle-resolved photoemission spectroscopy-metingen uitgevoerd door onderzoekers van het Fritz Haber Institute in Berlijn en het Lawrence Berkeley National Laboratory (LBNL) blijkt dat dat komt door een kronkel in het grafeen van minder dan 0,1 graden, die toch grote invloed heeft op de elektronische structuur.

Dankzij de vondst zou grafeen mogelijk alsnog zijn hoge verwachtingen waar kunnen maken. De vlakke koolstofvariant geleidt weliswaar uitstekend, maar heeft als semimetaal van nature geen bandgap. Een digitale grafeentransistor kan daarom niet worden uitgezet. Grafeen leek daarom uitsluitend een analoge toekomst beschoren.

De publicatie in Nature Materials van het LBNL biedt niet direct uitkomst, maar ’nu we het probleem begrijpen, kunnen we oplossing zoeken. We kunnen bijvoorbeeld fabricagetechnieken proberen te vinden die de vervorming minimaliseren‘, aldus Keun Su Kim.