Pieter Edelman
7 September 2017

NWO Toegepaste en Technische Wetenschappen kent de Simon Stevin Meester-titel dit jaar toe Andrew Webb, hoogleraar mri-fysica aan het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC). Webb doet onderzoek naar nieuwe mri-technieken waarmee specifieke ziektes in een veel vroeger stadium opgespoord kunnen worden. Daarnaast werkt hij aan een goedkope mobiele mri-scanner voor ontwikkelingslanden. Aan de prijs is een bedrag van 500 duizend euro verbonden, die Webb voor dit onderzoek zal inzetten.

Volgens NWO verdient Webb het Simon Stevin Meesterschap voor zijn hoogstaande wetenschappelijke werk en de manier waarop hij een brug weet te slaan tussen onderzoek, het bedrijfsleven en de kliniek. Hij is daarbij niet bang om buiten de gebaande paden te treden. Bij het verbeteren van mri-beelden zoekt hij niet naar dure technische oplossingen, maar probeert hij slim gebruik te maken van simpele materialen die dezelfde voordelen bieden. Zijn vindingen worden inmiddels in tal van ziekenhuizen toegepast.

Andrew_Webb

De Leidse groep beschikt over een zeer krachtige magneet, waarmee ze nieuwe scan-apparatuur ontwerpen en bouwen. De groep werkt samen met Philips en verschillende kleinere bedrijven om de ontwikkelingen naar de markt te brengen. Met het verbeteren van mri-scanners zet Webb vooral in op vroegere diagnose voor aandoeningen die in een beginstadium nog goed te behandelen zijn. Gezonde mensen bij wie in de familie gevaarlijke erfelijke aandoeningen voorkomen, bijvoorbeeld de ziekte van Huntington, zouden daar baat bij kunnen hebben.

Aan de andere kant probeert de Leidse groep juist een veel goedkopere en kleinere mri-scanner te ontwikkelen, die op een pick-uptruck rond kan toeren in ontwikkelingslanden. Hiervoor moet juist een zeer lichte magneet gebruikt worden, en robuuste eenvoudige elektronica die ter plekke te repareren is. Dankzij nieuwe beeldverwerkingsalgoritmes moet de scanner toch voldoende beeldkwaliteit leveren.

BCe24 save the date

De groep van Webb heeft al samen met de TU Delft aan dit soort algoritmes gewerkt. Die bleken ook weer bruikbaar voor de high-end scanners: ze kunnen deels compenseren voor de bewegingen van de patiënt en daarmee de scantijd verkorten.