Marcel_Pelgrom_15

Marcel Pelgrom

9 March 2009

Zijn gehaaste voetstappen echoden door de kloostergangen. Hij was laat voor het avondgebed en daar hield de abt niet van. Maar ja, de konijnen hadden wormen en daar moest hij toch wat aan doen. Hij was nu verantwoordelijk voor het vee van het klooster. Nog geen half jaar geleden was hij verantwoordelijk voor de miljarden omzet van een hightech firma. Hij had de zaak ook volgeladen met schulden, net als zo veel CEO‘s. Toen kwam die kredietcrisis en hij kreeg de schuld van de misère. Ze hadden hem in stijl op straat gezet, met een bonus tussen twee bewakers in. Maar de meute die allemaal op de schuldenroulette feest gevierd had, wilde zijn bloed zien. Voor hun enorme verliezen zochten ze een paar schuldenbokken. De Amerikaanse CEO‘s konden schuilen bij hun nieuwe opperherder, de Aziaten trokken massaal naar de boeddhistische kloosters. Het leek hem beter die trend even te volgen.

Hij moest voortmaken. In de verte hoorde hij het sonore gezang van zijn medebroeders. Dat had ook geklonken toen hij binnenkwam. ’Laat de financiën maar aan mij over‘, had hij tegen de abt gezegd, maar die had alleen geglimlacht en hem de weg naar de stal gewezen. Nu was hij baas over 38 kippen, 4 konijnen en een varken. Dat varken had hij naar zijn opvolger genoemd. Dat varkentje wilde hij wel wassen! Een paar weken later besefte hij dat dit beest zijn leven voor de kloostergemeenschap zou geven, en zoiets niet verdiende.

De kloostergangen waren donker, maar het monnikenleven was heel helder. Hij was snel aan het eenvoudige ritme gewend. Zijn lichaam vertelde hem wanneer wat gebeuren moest. ’Wat een transparantie‘, dacht hij. Die kreet had hij als CEO ook vaak gebruikt en zijn mensen met een stortvloed van Ebit, Ebitda, gecorrigeerde Ebitda en meer bestookt. Hij snapte het zelf al lang niet meer, maar iedereen om hem heen steunde zijn crisp analyses helemaal. Totdat hij tussen twee bewakers het gebouw uit moest.

Opeens bedacht hij dat hij zijn gebedenboek niet bij zich had. Ja, boeken. Geen televisie in het klooster, geen laptop, maar rekken vol Latijnse boeken. Hij had de abt gevraagd of er ook een plankje met gewone boeken was. De volgende avond lag ’Faust‘ van Goethe in zijn cel. Op de middelbare school had hij een gortdroge samenvatting gelezen over een feestvierende kerel die zijn ziel inlevert. Dat hier geen Hollywood-productie inzat, was na tien bladzijden wel duidelijk. ’Is je iets opgevallen?‘, had de abt naderhand gevraagd. ’Nee‘, had hij geantwoord. Maar drie dagen later was hij tijdens het uitvegen van de stal op een rare gedachte gekomen. Was hij Faust? Had hij zijn bedrijf aan de hedgefundmakelaars verkwanseld voor wat adrenaline en bonussen? Nee, toch!?

 advertorial 
Benelux RF Conference 2023 - PhD pitches

PhD pitches at the Benelux RF Conference

Learn about the latest trends and developments in high-end RF techniques. On 24 May, the Benelux RF Conference will take place in Nijmegen. New this year are the PhD pitches, in which young professionals present their research results. Make sure to reserve your seat in time and register now.

Hij was bij de refter en zachtjes duwde hij de deur open. Ja, zijn beleid had de deur voor heel wat werknemers opengezet. Naar buiten wel te verstaan. Hij had met zijn maatjes natuurlijk wat risico genomen en eigenlijk nooit iets van zijn product begrepen. Maar moest je hem daar de schuld van geven? Hightech is toch net als elke handel, het gaat om de centjes!? Op de vloer doen ze maar aan techniek. In het klooster had hij al die maanden geen geld gezien en alles liep op rolletjes. Soms voelde hij zich opeens helemaal rustig tijdens het werk of die gezangen. Hoe kon hij dat nu financieel maken? Verwarrend.

Hij kroop op een bankje, de abt keek even op. Er klonk berusting toen zijn stem zich in het koor voegde: ’Mea culpa, mea maxima culpa.‘