Paul_van_Gerven_01

Paul van Gerven is redacteur bij Bits&Chips

17 May 2010

Wel eens gehoord van de Zoutvlakte van de Dode Man (Salar del Hombre Muerto)? Interessante plek. Behalve erg mooi, is deze Argentijnse woestijn – samen met twee andere in Zuid-Amerika – ‘s werelds grootste voorraadkast lithium. Schattingen kennen tot 70 procent van de winbare lithiumreserves toe aan deze driehoek.

Het wereldwijde enthousiasme voor de elektrische auto heeft lithium en de productie daarvan in de schijnwerpers gezet. Het voor lichte batterijen essentiële element komt vrijwel over de hele wereld voor, maar in een dermate lage concentratie dat winning economisch niet haalbaar wordt geacht. Slechts op enkele plaatsen op de aardbol ligt het metaal bij wijze van spreken voor het opscheppen. Naast Chili en Argentinië, ‘s werelds grootste exporteurs, lukt dat verder alleen in China en de Verenigde Staten. Bolivia herbergt de grootste voorraad en staat dan ook te trappelen om zijn grijze goud op te graven. De wereldproductie zou hiermee fors kunnen toenemen.

De vraag is of ontsluiting van de Boliviaanse rijkdom genoeg zal blijken. Al enkele jaren soebatten experts en ijverige onderzoeksjournalisten of de mensheid er wel goed aan doet haar afhankelijkheid van olie in te ruilen voor een afhankelijkheid van lithium. Een Frans consultantsbureau meldde in 2008 dat de lithiumproductie maar amper genoeg was om de vraag aan te kunnen. In 2015 zou die productie weliswaar een stuk hoger kunnen liggen, maar meer dan acht miljoen elektrische auto‘s zit er volgens de Fransen realistisch gezien niet in. Ook de CEO van Renault en Nissan deed onlangs een duit in het zakje. Hij voorspelde dat fabrikanten van elektrische auto‘s over hooguit twee jaar hun lithium bij elkaar zullen moeten schrapen.

Peak lithium, het moment waarop de wereldwijde productie piekt, zou met andere woorden wel eens akelig dicht bij peak oil – de reden dat we überhaupt elektrische auto‘s overwegen – kunnen liggen. Er zijn er die dat afdoen als bangmakerij. Inderdaad werd ooit de zonnecelindustrie afgeserveerd omdat de productie van zuiver genoeg silicium ontoereikend zou zijn. Een lachertje, blijkt nu.

 advertorial 

Free webinar ‘Modernizing your code base with C++20’

As many production tool chains now adopt C++20 features, the potential this brings is unlocked. What advantages can recent versions offer to your code base? In this webinar we’ll look at the great improvements C++ has gone through and how features like concepts and ranges can transform your code. Register for video access.

Deze keer lijken de zorgen beter gefundeerd. Zuid-Korea heeft serieuze plannen lithium uit zeewater winnen. Er zit 0,2 milligram in een liter, dus reken maar uit hoeveel water er per dag verwerkt dient te worden voor een hoeveelheid die de moeite waard is. Bovendien wordt er nu al een felle strijd gevoerd achter de schermen over de aanvoer van diverse andere metalen, die letterlijk essentiële elementen zijn in technologische toepassingen variërend van consumentenelektronica tot zonnepanelen. Bedrijven zijn daarover uit concurrentieoverwegingen al net zo discreet als overheden, die de kwestie niet zelden een van nationale veiligheid beschouwen.

Er is duidelijk behoefte aan betere energieopslagtechnologie. Lichter, efficiënter, betaalbaar, maar vooral: nauwelijks afhankelijk van moeilijke metalen. Met het voorgaande in het achterhoofd, zou het niet mooi zijn als de Lage Landen of desnoods heel Europa zich weer eens als technologisch en industrieel leider zouden opstellen, in plaats van als volger? Als we weer eens buiten onze comfort zone treden met een can do-mentaliteit? Geen mitsen, maren en wat-alsen, geen ondernemers die naar elkaar of naar overheden gaan zitten kijken, gewoon visie en ondernemerschap tonen en doen.

Laat die lithiumaccu‘s maar aan China, Japan en Zuid-Korea en begeleidt de volgende generatie batterijtechnologie van pril onderzoeksstadium naar een bloeiende industrie. De rest van die elektrische auto ontwikkelen we er dan wel even omheen.