Paul_van_Gerven

Paul van Gerven is redacteur van Bits&Chips.

6 June 2014

NXP begint aan een nieuw hoofdstuk. Private equity heeft zich, acht jaar nadat het een aandeel van 80,1 procent in Philips’ chipdivisie had genomen, teruggetrokken uit het bedrijf. Tijd dus om de balans op te maken.

Bij de afsplitsing werden de activiteiten in 2006 gewaardeerd op 10,6 miljard dollar inclusief schuld. Tegenwoordig heeft het in New York genoteerde NXP een marktkapitalisatie van 15 miljard dollar, maar volgens de financiële websites ook een schuld van 5,4 miljard dollar. Die schuld is van vergelijkbare orde als de schuld die de private-equity-eigenaren destijds op de balans van NXP parkeerden: 5,1 miljard dollar. De omzet van Philips Semiconductors, ten slotte, bedroeg in 2005 5,9 miljard dollar. In 2014 was dat 4,9 miljard dollar. Op het eerste gezicht heeft acht jaar private equity NXP dus bepaald niet vooruitgeholpen. Het bedrijf is gekrompen, behalve waar je dat zou willen.

Hebben we hier te maken met een staaltje roofkapitalisme? Hebben KKR en consorten lekker gecasht, terwijl NXP werd uitgekleed en duizenden NXP’ers hun baan verloren? Mijn suggestie zou zijn om nog vijf tot tien jaar te wachten met een eindoordeel, maar ik sluit niet uit dat het overwegend positief uitvalt.

Bij Philips Semiconductors heerste lang voor de afsplitsing al het idee dat het de Intel van de consumentenelektronicachips zou kunnen worden. Televisies, telefoons en andere connected apparaten, allemaal met Philips inside. Dat die ambities nog springlevend waren op het moment van verzelfstandiging blijkt wel uit de gekozen naam: NXP staat voor Next Experience, verwijzend naar Nexperia, het systeemchipplatform waarmee NXP wilde doorstoten naar de top van de halfgeleiderarena.

 advertorial 

Free webinar ‘Modernizing your code base with C++20’

As many production tool chains now adopt C++20 features, the potential this brings is unlocked. What advantages can recent versions offer to your code base? In this webinar we’ll look at the great improvements C++ has gone through and how features like concepts and ranges can transform your code. Register for 2 February, 4PM.

Nexperia was technologisch een fraai concept, misschien zelfs zijn tijd vooruit. Maar het was ook in typische Philips-traditie met de luiken dicht ontwikkeld, om er vervolgens achter te komen dat er toch nogal wat haken en ogen aan zaten die klanten hun wenkbrauwen deden fronzen. Het geavanceerde CMos zat Philips nu eenmaal niet in het bloed, en zelfs als dat wel het geval was geweest, ontbeerde het de benodigde schaalgrootte om er succesvol in te zijn.

Het management was zich daar maar al te zeer van bewust, maar pogingen om partners te vinden, strandden. Daarom werd het een deal met private equity. Uiteindelijk zijn Soc-activiteiten als Home en Mobile wel buiten de deur gezet, maar toen was het al te laat.

De verdienste van Rick Clemmer, de topman die door private equity naar voren is geschoven, is dat hij rigoureus een streep door de digitale ambities zette en NXP terug dirigeerde naar het ambacht waar het bedrijf van oudsher zijn grootste successen mee had geboekt: analoge circuits. NXP legt zich nu weer toe op een tak van sport waar het zich altijd heeft thuis gevoeld.

Nu zijn er vele oudgedienden die vinden dat Semi zich überhaupt nooit met geavanceerd CMos had moeten inlaten. Zij zagen dat als grootheidswaanzin van het management. Misschien hebben zij gelijk, maar zij zetten er ook een selffulfilling prophecy mee in gang.

Het is al enige jaren merkbaar dat NXP nu lekkerder in zijn vel zit. Bijna ieder kwartaal presenteert de chipmaker groeicijfers; het behoort zelfs tot de top tien snelst groeiende halfgeleiderbedrijven. Het ontplooit interessante initiatieven, zoals een Chinese joint venture voor automotivechips, en het heeft een sterke visie op het internet der dingen. Het zou dus zomaar kunnen zijn dat de eerste vier van de acht jaar onder private equity buitengewoon naar, maar ook buitengewoon noodzakelijk zijn geweest.

Dat ik toch wat meer tijd vraag voor een eindoordeel, komt door mijn twijfels over de sterk financieel gedreven manier van werken die over de organisatie is uitgestort. Ik kan eigenlijk niet geloven dat een technologisch bedrijf daarbij kan gedijen op de lange termijn.