Jaco Friedrich is softskillstrainer bij High Tech Institute. 

18 January

Een specialist vraagt:

Ik ben het niet eens met de richting waarin het project zich ontwikkelt. Ondanks dat ik mij hoorbaar heb gemaakt, verandert er niks. Ik maak me hier zorgen over. Door de situatie word ik geen leuker mens. En ik heb het gevoel dat de mensen om mij heen dat inmiddels ook vinden. Toch ben ik ervan overtuigd dat ik gelijk heb. Hoe moet ik hiermee omgaan?

De communicatietrainer antwoordt:

Gelijk hebben en je omgeving hier ook van kunnen overtuigen, zijn twee verschillende dingen. Dat laatste kan lastig zijn als je boodschap niet uitkomt of mensen het risico dat je signaleert of de verkeerde keuze die je benoemt niet zien. Je kunt volhouden en toch keer op keer je punt proberen te maken. Groepsdynamisch gebeurt er dan iets. Je wordt als boodschapper al gauw niet meer serieus genomen: ‘Daar heb je hem weer …’ Het wordt sociaal onhandig om jezelf te blijven herhalen. Je wordt een buitenbeentje. Dit moet je voorkomen, maar hoe doe je dat?

Het vraagt moed om een boodschap te verkondigen waarin je alleen staat. De kunst is om het zo te doen dat je mening niet ondersneeuwt en jij zelf tegelijkertijd ook overeind blijft. Dit kan op verschillende manieren.

Zoek naar mensen om je heen die je steunen in je visie. Hierbij is het goed om het probleem dat je signaleert te escaleren naar een hoger niveau in de organisatie. Daar zouden ze een bredere blik op de bedrijfsvoering moeten hebben en een afwijkende opvatting op waarde moeten kunnen schatten.

Vang je ook bot bij het hogere management? Mogelijk is je timing dan niet goed. Je bent te vroeg. Motivatie om te luisteren, ontstaat vaak pas wanneer het probleem praktisch voelbaar is. Je mag verwachten dat ze hoger in de organisatie gevoelig zijn voor toekomstige risico’s. Maar ook daar kan het zijn dat de waan van de dag de agenda bepaalt.

Grootste risico is nu dat je zelf gaat balen, motivatie verliest en begint te klagen. Hiermee graaf je je eigen graf. Niet doen dus. Probeer optimistisch te blijven en vertrouw erop dat het goed komt.

Wat dan te doen? Een tactiek is wachten op het moment dat de eerste tekenen zichtbaar worden van het probleem dat je probeert aan te kaarten. Stel dat het gaat over een onderdeel dat je niet vertrouwt. Heb je al metingen waar dat uit blijkt? Is er al eentje kapotgegaan op een testbank? Zijn er al klachten uit het veld? Als dit ook niet het geval is, rest je voorlopig niks anders dan wachten.

Misschien kun je zelf alvast op een laag pitje werken aan een oplossing, mocht je gevreesde probleem zich inderdaad manifesteren. De kunst is je te richten op wat je al wel kunt doen en geen stress te hebben over wat je niet kunt beïnvloeden. Zo blijf je zelf proactief en oplossingsgericht.