Nieke Roos
19 november

Het goudkleurige vlakje op de bankpas, in de volksmond de ‘chip’ in de chipkaart: Nedcard uit Wijchen is er groot mee geworden. De concurrentie uit het Verre Oosten dwingt de laatste der Europese Mohikanen nu om nieuwe markten aan te boren en bekendheid te krijgen in bredere kring.

Het hoofdkwartier van Nedcard in Wijchen, onder de rook van Nijmegen, oogt als een fort: een hoge, begroeide afscheiding onttrekt het pand grotendeels aan het zicht en wie naar binnen wil, moet eerst door een grote schuifpoort en vervolgens door een geblindeerde draaideur, die beide slechts opengaan op verzoek. Achter de ‘muur’ wacht echter een hartelijke ontvangst.

‘Wij zijn een Nederlandse onderneming die van oudsher chips verpakt in modules voor smartcards’, ontleedt businessdeveloper Maarten Dolf Desertine de bedrijfsnaam. ‘Dat doen we met een kleine honderd man in Wijchen en zo’n tweehonderd in Shanghai. Tot voor kort werkten we altijd in opdracht van derden: zij sturen ons de ic’s, wij bouwen er een omhulsel omheen en leveren kant-en-klare modules terug. Deze verdwijnen onder meer in simkaarten, paspoorten en bankpassen – het bekende goudkleurige vlakje. Meestal weten we echter niet waar ze precies terechtkomen.’

Jack Gijrath is afgelopen juni aan boord gekomen bij Nedcard om als meewerkend voorman de boot sneller te laten wenden. Foto: Fotowerkt.nl

Daarnaast kunnen bedrijven bij Nedcard aankloppen voor second sourcing, vult executive chairman Jack Gijrath aan. ‘Het gebeurt vrij regelmatig dat zij ons inschakelen als hun eigen fabrieken het werk niet aankunnen of als wij een proces beter of goedkoper kunnen uitvoeren.’

Voor een aantal klanten verpakt Nedcard de kaartmodules niet alleen, maar personaliseert het die ook. ‘Wij laden er dan data op: besturingssystemen, instellingen, sleutels’, verduidelijkt Gijrath. ‘Dat mag niet zomaar; daar moet je verschillende certificeringen voor hebben, je moet aan allerlei regels voldoen, je site moet secure zijn en je personeel doorgelicht. Daarom kom je ook niet zomaar ons pand binnen.’

Roer om

Vorig jaar hebben de investeerders achter Nedcard, een familie en de Rabobank, besloten het roer om te gooien. Het bedrijf uit Wijchen focust niet langer alleen op ic’s verpakken voor derden, maar ontwikkelt nu ook eigen producten. Afgelopen maart is Desertine aan boord gestapt om nieuwe wateren te verkennen en in juni is Gijrath overgekomen van NXP’s Identification-tak om de boot nog sneller te laten wenden.

‘De chipverpakkingsindustrie, traditioneel sterk vertegenwoordigd in Europa, is langzamerhand vertrokken naar het Verre Oosten’, verklaart Gijrath de koerswijziging. ‘Wij zijn de last man standing in het Westen. Het normale hoogvolumeproductiewerk gaat naar onze vestiging in Shanghai, maar onze r&d en de specifiekere, complexere opdrachten doen we hier in Wijchen. Door onze innovatiekracht hebben we kunnen overleven. Azië drukt ons echter steeds verder in een hoek.’

In Wijchen zit de r&d en voert Nedcard de specifiekere, complexere opdrachten uit. Foto: Fotowerkt.nl

‘Dat is puur een loonkostenverhaal’, gaat de meewerkend voorman verder. ‘Als we een nieuwe verpakkingstechnologie hebben ontwikkeld voor een nieuw applicatiegebied, kunnen we daar maar heel kort de vruchten van plukken. Het duurt niet lang of ze kunnen het in Azië ook en dan gaat iedereen daarnaartoe, want daar is het vervolgens alleen maar prijs, prijs, prijs. Voor ons is er dan geen droog brood meer aan te verdienen.’

‘Alleen fungeren als capaciteitsbedrijf voor een paar spelers in de industrie werkt niet op de lange termijn’, stelt Gijrath. ‘Wij moeten zelf direct actief aanwezig zijn in de markt, onze innovatiekracht inzetten voor onszelf. In de smartcardgerelateerde business betekent dat dat we gaan kijken naar toepassingen waar we echt toegevoegde waarde kunnen bieden met onze flexibiliteit en kwaliteit, waar het niet aankomt op een tiende centje. Daarnaast focussen we op nieuwe markten waar we onze vaardigheden kunnen inzetten voor modules waarvan de packaging net wat anders is.’

Eerste product

Een van die nieuwe markten is rfid. Afgelopen mei heeft Nedcard hiervoor de Microson-3 gelanceerd, een piepkleine module van 1,45 bij 1,0 bij 0,5 millimeter zonder pootjes (small outline no leads, son) voor montage op een printplaat (surface mountable device, smd). Dit eerste eigen product is er inmiddels met drie verschillende rfid-chips: een Monza R6-P van Impinj of een Ucode 8 of 8m van NXP. ‘Wij kopen de chips in, verpakken ze in de Microson-3 en verkopen de modules als compleet product’, legt Desertine de nieuwe werkwijze uit. ‘Op de printplaat hoeft er eigenlijk alleen nog maar een antenne bij.’

De chips van Impinj en NXP zijn gebaseerd op de Rain-standaard (een alternatief acroniem van ‘radio frequency identification’ met een knipoog naar de cloud). Deze uhf-technologie kan over grotere afstanden communiceren dan nfc en is daarmee bij uitstek geschikt voor rfid-toepassingen in de logistiek en de retail. ‘De Monza R6-P en Ucode 8 zijn vrij simpele componenten voor ‘eenmalig’ gebruik, bijvoorbeeld in een label dat je weggooit als je klaar bent met volgen’, vertelt Desertine. ‘De Microson-3 is dat zeer zeker niet, maar die eerste producten van ons zijn meer bedoeld als proof-of-concept, om te laten zien wat we kunnen. We hebben de Monza R6-P en Ucode 8 gekozen omdat ze nieuw zijn en de chipleveranciers ze zelf nog niet hadden verpakt. Uiteindelijk willen we er slimmere chips in stoppen.’

Gijrath toont een fingerprintchip die Nedcard verpakt voor gebruik op slimme creditcards – een van de nieuwe toepassingen waar het Wijchense bedrijf naar aan het kijken is. Foto: Fotowerkt.nl

‘Door de verschillende hardwarebouwblokken te voorzien van ons product kan een pc-fabrikant computers veel efficiënter in elkaar zetten’, schetst Gijrath een van de toekomstscenario’s. ‘De tag op het moederbord zegt wat voor geheugen erop moet komen, welke harddisk, welke videokaart. Die componenten hebben op hun beurt elk een tag die aangeeft wie ze zijn. Een rfid-reader op het montagestation leest de tags uit en checkt of het moederbord wel de juiste videokaart krijgt. Zo voorkomt de fabrikant dat hij verkeerde pc’s uitlevert en veel geld kwijt is aan een terugroepactie. Eenmaal in het veld zijn de tags te gebruiken om er bijvoorbeeld storingsinformatie uit te lezen wanneer een computer is uitgevallen.’

Met de proeven van bekwaamheid richt Nedcard zich vooral op partijen in de (industriële) iot. ‘We willen laten zien dat we een package hebben die op hun pcb past en dat we er een chip naar wens in kunnen zetten zonder dat we de verpakking hoeven te herontwerpen’, aldus Gijrath. ‘Wanneer een fabrikant van routers bijvoorbeeld eenmaal onze Microson-3 heeft geïntegreerd, is het heel eenvoudig om verschillende apparaatmodellen van verschillende chips te voorzien.’

Bij het verpakken van chips maakt Nedcard onder meer gebruik van wirebonding met flinterdun gouddraad. Foto: Fotowerkt.nl

Luiken open

Behalve op rfid heeft Nedcard zijn vizier onder meer gericht op biometrie en sensing. Gijrath: ‘Steeds meer apparaten zijn te ontgrendelen met een vingerafdruk. Die techniek is voor meer toepassingen interessant, bijvoorbeeld voor bankpassen. In plaats van met je pin zou je een betaling ook kunnen autoriseren met je vingerafdruk. De sensor, het biometrische kenmerk, de matching: het zit allemaal in een en dezelfde verpakking. Mastercard en Visa zijn daar serieus naar aan het kijken en de fingerprintjongens werken met ons om hun technologie verpakt te krijgen voor gebruik in smartcards.’

Nieuwe markten betekent ook nieuwe klanten, en om die binnen te halen, zal Nedcard in bredere kring bekend moeten worden. ‘Daar zijn wij voor aan boord gekomen’, zegt Desertine. ‘Jack heeft twintig jaar bij Philips Semiconductors en NXP gezeten en in die tijd een heleboel contacten opgebouwd in Europa en Azië. Ik heb een achtergrond in businessdevelopment voor smartcards, rfid en nfc, ook bij Philips Semiconductors en NXP.’

Het gesloten bastion zal de luiken moeten openen, daar zijn ze bij Nedcard inmiddels van doordrongen. ‘We hebben hier in huis al tal van projecten voor nieuwe markten lopen waar we geen ruchtbaarheid aan hebben gegeven’, besluit Desertine. ‘Dat gaan we veranderen, samen met onze partners. Die vertellen vaak vol trots wat ze hebben ontwikkeld, maar noemen ons dan nergens, terwijl we wel een belangrijke rol hebben gespeeld.’